Beschrijving

Nadat ik de woorden “waarom wil je zo graag een slachtoffer zijn?” naar m’n hoofd geslingerd krijg, laat dat ene woord ‘slachtoffer’ me niet meer los. Ineens hoor ik overal mensen die iets afschuwelijks hebben meegemaakt zeggen “maar ik ben geen slachtoffer hoor!” Aan de hand van een persoonlijke ervaring met seksueel geweld, ga ik in dit essay in op het woord ‘slachtoffer’ en hoe we daar als maatschappij mee omgaan. Want als ik zeg “maar ik ben geen slachtoffer hoor,” is er dan wel een dader? Wanneer ontstijg je het slachtofferschap en mag je jezelf een ‘survivor’ noemen? Ook van het bijbehorende performance/fotografie project ‘Plaats delict: mijn bloedeigen bed’ zijn twee risoprints  gemaakt. Het bed waar al die narigheid op plaats heeft gevonden kon 3,5 jaar later natuurlijk niet de straat op zonder eerst ritueel beschilderd te worden.

Tekst, fotografie, grafisch ontwerp, boekbinden: Mathilde Bindervoet, 2024-2026
Redactie: Marijn Hogenkamp <3
Riso prints: Terry Bleu, Amsterdam. Prints: 300g Arena Rough Natural. Cover: 300g Arena Rough Natural, binnenwerk: 140g Arena Rough Natural. Oplage essay: 100stuks, oplage prints: 25.